PARKHOMOV’s KATTENKRUID: DE ONGELOOFLIJKE BRANDSTOF VAN DE E-CAT

Door: Hank Mills
(Peswiki.com)

26 maart 2015

Vertaling: Paul Harmans

Bron: http://www.e-catworld.com/2015/03/26/parkhomovs-catnip-the-incredible-fuel-of-the-e-cat-hank-mills


Gedurende de afgelopen twintig jaar, sinds 1989 toen Pons en Fleischmann de technologie aan de wereld presenteerden, hebben onderzoekers ervan gedroomd om een robuuste en economisch levensvatbare versie van deze technologie te ontwikkelen. Deze droom is nu gerealiseerd door het Rossi Effect, en de experimenten van Alexander Parkhomov blijken dat aspect van de technologie op een eenvoudige wijze te demonstreren. Als zijn resultaten succesvol kunnen worden gerepliceerd, dan kan een zwarte zwaan effect het resultaat zijn.


Pons en Fleischmann
(klik op de namen voor een artikel over hen)

Tot nu toe lijkt het erop dat elk afzonderlijk aspect van de nikkel-lithiumaluminiumhydride (nikkel-waterstof) reactie positief is. De elementen gebruikt bij het Rossi Effect zijn goedkoop. 9/10 van een gram nikkel en 1/10 van een gram lithiumaluminiumhydride kosten bijna niets. In feite kosten de materialen om de setup te bouwen (reactorkern, hitte-elementen, stroomvoorziening, meetapparatuur) tienduizend maal meer dan de brandstof, waarbij alles dat nodig is voor een replicatie aangeschaft kan worden voor enkele honderden dollars.

Als deze technologie op de markt komt, dan zijn er praktisch geen brandstofkosten. De energieopbrengst van de gram brandstof gebruikt bij een fundamentele test setup is enorm. Als Parkhomov’s gegevens bevestigd kunnen worden, dan produceert een gram brandstof op zijn minst een duizend watt aan constante bovenmatige hitte. Het Lugano testverslag geeft aan dat deze hitte continue geproduceerd kan worden gedurende ten minste een maand, zo niet, veel langer. De lage-temperatuur reactoren gebruikt in de 1MW E-Cat centrale (welke misschien per stuk meer dan 1 gram brandstof gebruiken) draaien blijkbaar al maanden en kunnen wellicht een jaar draaien zonder brandstof bij te vullen.


http://www.sneltekenaarwillem.nl

En als toevoeging op de grote hoeveelheden bovenmatige energie (het lijkt zeer eenvoudig een COP van 2 tot 3 op te wekken) blijkt het Rossi Effect systemen in staat te stellen zelfvoorzienend te werken. De testgegevens van verschillende E-Cat apparaten demonstreren dat en één van Parkhomov’s apparaten behield gedurende acht minuten een constante temperatuur nadat het hitte-element was doorgebrand. Andrea Rossi zegt dat reactoren in zijn lage-temperatuur centrale zeer lange periodes in de zelfvoorzienende modus kunnen draaien en er is ons verteld dat individuele Hot-Cats voor op zijn minst twee uur zelfvoorzienend kunnen zijn.

Verduidelijking voor nieuwkomers - door Paul Harmans - Energy Catalyzer NL - De brandstof in de E-Cat reactor wordt door een rondom de reactorbuis gewikkeld hitte-element verhit. Het hitte-element is aangesloten op een externe energiebron (bv. een stopcontact) en verhit de brandstof totdat er bij een bepaalde temperatuur een reactie in de brandstofsamenstelling optreedt. Die opgewekte brandstofreactie in de vorm van hitte, kan zelf de temperatuur in de reactor lange tijd in stand houden en het hitte-element kan dan worden uitgeschakeld, dat wordt de Self-Sustain Mode (SSM) (zelfvoorzienende modus) genoemd. Om de temperatuur van de reactie van de brandstof te regelen (die mag niet te hoog of te laag worden) moet op gezette tijden het hitte-element ingeschakeld worden. Echter, hoe langer het hitte-element is uitgeschakeld, hoe minder energie er van buitenaf nodig is en hoe hoger het COP van de reactor wordt.

Met ‘bovenmatige hitte/energie’ wordt bedoeld de extra energie die het apparaat levert bovenop de input energie. Deze input energie is de elektrische stroom die wordt gebruikt om het hitte-element te verhitten. Als de bovenmatige hitte twee maal meer energie levert dan de hoeveelheid verbruikte elektrische stroom, dan is het COP 2, is de bovenmatige hitte drie maal meer, dan is het een COP van 3. Rossi heeft ooit aangegeven dat het COP van een E-Cat of Hot-Cat reactor meer dan 100 kan zijn, maar dat vergt een zeer nauwkeurige controle van de reactie, als de temperatuur te hoog wordt, smelt de reactor. (Iets waarbij geen straling of radioactief materiaal vrijkomt.) De gevestigde wetenschap houdt echter vol dat een COP hoger dan 1 volgens de natuurwetten onmogelijk is, omdat je (volgens de huidige inzichten in die wetten) nooit meer energie uit een apparaat kan krijgen dan je erin stopt. Koude kernfusie (LENR) is voor hen dus bij voorbaat onmogelijk. Dat duizenden collega’s in het wel geaccepteerde ‘hete’ kernfusie onderzoek (iets dat al vele en vele miljarden heeft opgeslokt) ook een fusiereactie trachten op te wekken met een COP (vele malen) hoger dan 1, wordt blijkbaar niet als tegenstrijdig met hun koude kernfusie opvatting gezien.

Als de wereld deze technologie eenmaal als net zo echt als zonnepanelen accepteert, dan zullen er duizenden wetenschappers en ingenieurs aan dergelijke systemen werken. Ik denk dat er in een korte tijdsperiode apparaten gemaakt zullen worden die in eerste instantie geactiveerd worden met externe hitte en daarna gedurende dagen zelfvoorzienend zijn. Dat houdt een praktisch oneindig COP in.

Deze voordelen alleen al maken een E-Cat een fantastisch ding. Maar er is meer dat aan het licht komt.

Gisteren vroeg ik Andrea Rossi op het JONP of de brandstof van de ene reactor weggenomen kan worden en gebruikt kan worden in een andere reactor. Hij antwoordde: “Ja, maar we moeten aan de lading werken voordat het gebruikt kan worden in een andere reactor.” Dat is een groot punt. Momenteel zijn het gevaarlijke scheikundige stoffen die onderzoekers moeten gebruiken om deze systemen te bouwen, zoals het lithiumaluminiumhydride (LaAlH4). Deze substantie is niet radioactief, maar kan bij inademing dodelijk zijn. Tevens kan het explosies of brand veroorzaken als het wordt blootgesteld aan water of vocht. Parkhomov heeft deze stoffen blijkbaar vele malen veilig gebruikt bij zijn experimenten zonder echt veiligheidsvoorzorgsmaatregelen te treffen, maar één fout of ongeluk kan een tragedie veroorzaken.

Werk gedaan door verschillende onderzoekers laat zien dat er verschillende interessante dingen kunnen gebeuren als nikkel en lithiumaluminiumhydride worden verhit. Op redelijk lage temperaturen wordt er waterstof vrijgegeven door het LaAlH4. Dat resulteert in het toenemen van de druk. Echter, op een hogere temperatuur beginnen het lithium en aluminium te smelten en brengen zodoende een laag (coat) aan op de nikkeldeeltjes. Het lithium in deze LiAl legering bevat nog steeds waterstofatomen. Op een nog hogere temperatuur wordt meer waterstof vrijgegeven. Interessant is, dat op een bepaald punt de waterstof door het nikkel wordt geabsorbeerd, en de andere gassen (zoals zuurstof en stikstof) worden gevangen (geabsorbeerd) door het aluminium en dat lijkt een daling van de druk te veroorzaken.

Als de reactor afkoelt, dan lijkt de brandstof te bestaan uit nikkeldeeltjes met daarin opgesloten de gevangen waterstof, en gecoat met de lithiumaluminium legering. Er lijkt geen LaAlH4 meer aanwezig te zijn, dus is het gevaar van giftigheid of vluchtigheid van de scheikundige stof mogelijk verdwenen.

Onlangs hoorden we dat gedurende een experiment, Alexander Parkhomov een doorgebrand hitte-element had dat ervoor zorgde dat de reactor afkoelde naar kamertemperatuur. Toen het hitte-element was gerepareerd en de reactor opnieuw werd verhit, begon het weer te werken als daarvoor. Dat suggereert dat ruwe materialen mogelijk niet nodig zijn om een apparaat te bouwen.


Reactor van Alexander Parkhomov
Bron afbeelding: http://lenr.seplm.ru

We weten dat de brandstof voor de Lugano test-E-Cat door Andrea Rossi in een enveloppe bij de testers werd gebracht. Dat klink niet echt veilig of zelf maar mogelijk als het lithiumaluminiumhydride bevatte. Als het echter alleen nikkeldeeltjes bevatte, gecoat met een lithiumaluminium legering (waarin het waterstof zit opgesloten), dan zou het veilig kunnen zijn om het in een enveloppe te vervoeren.

Momenteel worden er rondom de wereld verschillende replicatieprojecten - de meeste in een vroeg stadium - ondernomen. Bij de meeste daarvan wordt gebruik gemaakt van een combinatie van nikkelpoeder, lithiumaluminiumhydride en wellicht ijzer om te trachten het effect te repliceren. Er wordt zelfs gesproken over de mogelijkheid om een door gekwalificeerde en ervaren wetenschappers samengesteld pakket aan te bieden dat gebruikt kan worden bij de replicatie.

Het zou heel wat veiliger zijn als een dergelijk pakket alleen de bewerkte brandstof in de vorm van lithiumaluminium legering bedekte nikkeldeeltjes bevat. Deze brandstof is veel minder gevaarlijk - hoewel het nog steeds met grote zorg behandeld dient te worden - en zou in principe blootgesteld kunnen worden aan de atmosfeer of vochtigheid zonder het risico van een explosie of brand. Brandstofvoorbereiding kan gedaan worden in één of meer centrale locaties en dan gedistribueerd worden naar de experimenteerders.

Vanwege alle bovenstaande redenen lijkt het Rossi Effect een revolutionaire energietechnologie te zijn die snel alle andere voorbij zal streven. Als Parkhomov meer testgegevens vrijgeeft zullen we mogelijk zelfs meer te weten komen. Misschien horen we meer van het ‘kattenkruid’ - dat alle E-Cats doet snorren. Als hij in staat is geweest de zelfvoorzienende modus te bereiken toen zijn apparaat vanwege het kapotte hitte-element stopte, dan kunnen zijn gegevens wel eens onbetwistbaar blijken.

Maar natuurlijk, zelfs als zijn apparaat uren draaide zonder input, dan zullen onafhankelijke partijen dat moeten repliceren. We hebben tientallen groepen nodig die dit basiseffect repliceren om de wereld ervan te overtuigen dat het Rossi Effect bestaat. Maar vanwege de simpliciteit en de voordelen van deze technologie, moet dat behoorlijk snel bereikt kunnen worden.

En als dat gebeurt, dan zal het patentbureau hopelijk Rossi's patent toewijzen, Andrea Rossi zal officieel erkend worden voor zijn paradigma verbrijzelende ontdekking, en het zal Industrial Heat aanzetten tot het op de markt brengen van vele producten. En een ongelooflijke zwarte zwaan, die niemand verwachtte, zal op zijn vlucht door iedereen gadegeslagen worden.


http://www.sneltekenaarwillem.nl


  Share


TERUG NAAR PAGINA ARTIKELEN