HIER IS MIJN HYPOTHESE BETREFFENDE DE ROSSI-IH AFFAIRE

Door: Mats Lewan

9 april 2016

Vertaling: Paul Harmans

Bron: https://animpossibleinvention.com/2016/04/09/heres-my-hypothesis-on-the-rossi-ih-affair


Hier is na een paar dagen mijn hoofdhypothese betreffende de IH-Rossi affaire (overigens in lijn met wat Torkel Nyberg/Sifferkoll bespreekt):

Met de licentieovereenkomst getekend had IH de mogelijkheid om toegang te krijgen tot het gehele IP (Intellectueel Eigendom van de uitvinder. Vert.) van een wereldveranderende technologie, alleen door nog even 11,5 miljoen dollar te betalen na de 24 uurs validatietest in mei 2013 (zoals gespecificeerd in de licentieovereenkomst). En dat deden ze.

IH was daarna nooit van plan de bedongen één jaar lange test uit te voeren (Rossi beweert dat ze die constant trachtten de vertragen), maar in plaats daarvan van Rossi trachtten af te komen om door te gaan met onderzoek en ontwikkeling, gebaseerd op het IP dat ze hadden gekregen. Door het niet ondernemen van de één jaar lange test zouden ze 89 miljoen dollar besparen (die volgens de licentieovereenkomst betaald moest worden na een succesvolle ‘Gegarandeerde Performance Test’).

Met het IP in handen en met succesvolle demonstraties kon IH fondsen verwerven die konden worden gebruikt voor het investeren in andere bedrijven op dat terrein, o.a. Brillouin Energy - bedrijven die experts hadden die hen konden helpen om met de technologie aan de gang te gaan, omdat zij zelf de bekwaamheid en de deskundigheid niet bezaten om de informatie die ze van Rossi hadden verkregen te gebruiken. Ze benaderden tevens individuele experts op dat gebied en vroegen die om samen te werken met IH.

Echter, zoals iedereen in dit verhaal, IH onderschatte Rossi, denkende dat hij gewoon weer zo’n verwarde en niet zo zakelijk en concurrerend voorbereide uitvinder was, terwijl hij daarentegen uiterst gefocust, volhardend (hij was ooit een lange afstand hardloper), concurrerend, intelligent, intuïtief, ver strevend en gehard was vanwege moeilijke ervaringen in een behoorlijk corrupt land zoals Italië, en zo kreeg Rossi het voor elkaar een locatie en een klant voor de één jaar lange test te vinden, en kon tevens de test volbrengen ( Iets dat IH wellicht niet had verwacht), en tevens met uitzonderlijk goede resultaten - een COP (Coëfficiënt of Performance) van boven de 50, ver boven de eis in de licentieovereenkomst voor een volledige betaling, namelijk een COP van 6 of hoger.

Rossi zag dat aankomen door het observeren van de acties van IH, inclusief het investeren in andere bedrijven, het indienen van patentaanvragen met onechte uitvinders en met gekopieerd materiaal uit het HotCat verslag van de universiteit van Bologna, zonder toestemming, en mogelijk een hele reeks andere observaties, en dus begon hij met het voorbereiden van een rechtszaak.

Omdat hij al eerder door een gelijkwaardig proces was gegaan met het Griekse bedrijf Defkalion, met systematisch uitgestelde betalingen, besloot Rossi deze keer om gereed te zijn en om meteen een gerechtelijke vervolging in te stellen de dag nadat de betaling van 89 miljoen dollar te laat was (vijf dagen na het ontvangen van het ERV testverslag, zoals gespecificeerd in de licentieovereenkomst).

Mogelijk, op dat moment, zag Rossi ook de mogelijkheid om onder een licentieovereenkomst uit te komen die veel te gunstig was voor IH, gegeven het bereikte COP van 50, en gegeven dat de overeenkomst IH de volle verkoop- en productierechten gaf in een markt die zo’n 50% van het bruto nationaal product van de wereld besloeg, zoals Torkel Nyberg opmerkt. Dus kon hij weer de controle krijgen over de productierechten voor de geheld wereld, met de verkooprechten nog steeds onder licentie voor bepaalde markten.

Alweer, IH onderschatte Rossi. Zij realiseerden zich dat de voltooiing van de één jaar lange test een probleem zou opleveren en vaardigden een statement uit, met de steun van het PR en crisismanagement bedrijf APCO Worldwide, om daarmee iedere informatie ongeloofwaardig te maken die niet van hen afkomstig was. Maar ze waren waarschijnlijk niet voorbereid op de onmiddellijke en uitgebreide rechtszaak opgezet door Rossi en Leonardo Corporation. De situatie bij IH werd nu kritiek.

De rechtszaak zal mogelijk jaren gaan duren, maar het is van belang op te merken hoe Rossi systematisch zijn blog en het Internet heeft gebruikt om openlijk voor het publiek zijn activiteiten, uitdagingen en vooruitgang te verspreiden. In mijn boek beschrijft hij hoe hij kapot werd gemaakt door de Italiaanse media gedurende de Petroldragon affaire, dat kon omdat de media toen nog onbetwist alle macht over personen hadden, maar dat is nu niet meer zo met het Internet, dat iedereen de mogelijkheid geeft om de wereld te bereiken. Daarom is het ook logisch voor Rossi dat hij eist dat een jury de zaak recht zet.

De rechtszaak kan zich mogelijk na bepaalde tijd ontwikkelen naar een equivalent van de Honeywell, Inc. versus Sperry Rand Corp. zaak, betreffende de uitvinding van de elektronische computer, een zaak die liep van 1967 tot 1973, waarbij sommige mensen beweerden dat het werd gedaan om derden buiten de computerbusiness te houden, met advocaten aan beide zijden die de rechtszaak zo lang als mogelijk lieten voortslepen.

Welnu, dit is mijn hypothese. Die kan mogelijk fout zijn. Misschien onderschatte IH eenvoudig de moeilijkheden om de noodzakelijke fondsen bij elkaar te krijgen. Wat ze kregen (volgens meldingen ongeveer 60 miljoen dollar, exclusief Chinese fondsen voor een gezamenlijk project in China), was voldoende voor investeringen in een paar andere LENR technologiebedrijven en om enkele patenten te kopen, maar niet om Rossi de openstaande rekening van 89 miljoen dollar te betalen. Dus bevond IH zich in een moeilijke situatie en vond niet de juiste weg daaruit (maar ze hadden toch op zijn minst kunnen proberen erover te onderhandelen?).

Anderen suggereren dat IH door de Amerikaanse overheid ertoe werd gedwongen de technologie in de VS te houden, vrij van een buitenlandse uitvinder, maar als ik realistisch ben, dan geloof ik dat de overheid graag die 89 miljoen had betaald om de zaken stil en netjes te houden. We zullen het op een dag weten, wellicht.


Opmerking Paul Harmans - Energy Catalyzer NL
Vergeet niet dat Rossi niet de eerste uitvinder is die met een alternatieve bron van energie tracht door te breken en stevig wordt tegengewerkt. Het begon al met Nikola Tesla begin 1900 en daarna volgden vele uitvinders die hun uitvinding nooit op de markt kregen. Fleischmann en Pons zijn in dit geval (koude kernfusie/LENR) de meest toepasselijke slachtoffers van de gevestigde machten.

Voordat je het je beseft, ben je als dergelijke uitvinder opeens betrokken bij karaktermoord en eventuele rechtszaken waarbij je zelf niet eens begrijpt wat je nu fout hebt gedaan. Het grote geld zorgt ervoor dat de eigen belangen worden veiliggesteld en zo moeilijk is dat niet om je dat voor te stellen, er gaan triljoenen dollars in de gevestigde fossiele brandstoffenbusiness om en die worden niet zomaar opgegeven!

Als je het boek van Mats Lewan leest, word je duidelijk dat Rossi zeer goed op de hoogte is van een dergelijk uitvinderslot, hij heeft de behandeling van Tesla, Fleishmann, Pons en vele anderen nooit afgedaan als een complottheorie, hij begreep donders goed hoe de wereld werkelijk in elkaar stak en bereidde zich daarop voor. Maar zelfs dat kon niet voorkomen dat hij ooit ten onrechte in de gevangenis belandde en dat er nu mogelijk weer vuile spelletjes worden gespeeld om maar vooral de LENR van de markt te weren.


Mats Lewan is een schrijver, spreker en wetenschapsjournalist die zich focust op cutting edge technologieën en de impact daarvan op onze levens en de gemeenschap. Hij is de schrijver van het boek ‘An Impossible Invention’, waarin hij het verhaal vertelt van Andrea Rossi, de E-Cat en LENR.
(www.animpossibleinvention.com)



http://animpossibleinvention.com/get-the-book



https://animpossibleinvention.com/blog


  Share


TERUG NAAR PAGINA ARTIKELEN